Na posta o HTML5 pewnie przyjdzie jeszcze czas, pozwolę sobie wymienić tylko, ze strona działa o wiele lepiej z wyłączonymi obrazkami (wypróbowałem chyba wszystkie metody image-replacementu). Dodałem też możliwość pokazywania kodu w dwóch trybach. Teraz możecie przełączyć się do czystego tekstu i spokojnie skopiować kod bez numerów linii i tak dalej:

if (blog === "ferrante") {
	alert("dobrze trafiłeś, przyjacielu");
}

Co do kolorowania składni – zostawiam je Waszym edytorom, dość ciężko dobrać coś do obecnego designu… Poza tym widoczne są teraz 3 najpotrzebniejsze tagi do pisania komentarzy¹ na tym blogu. Mam nadzieję, że teraz nikt nie będzie stronił się od pisania kodu czy cytowania.

Oprócz tego nie szczędziłem sobie selektorów, takich jak nth-child czy first-child, więc nawet nie otwierajcie strony w Internet Explorerze.

Przemeblowałem trochę blogrolla – jeśli znacie jakiś ciekawy blog po polsku dajcie znać, zdecydowanie za mało tam polskiej myśli technicznej…

Z ciekawych rzeczy, można znaleźć mnie na Twitterze, chociaż muszę stwierdzić, że jak na razie nie jest to mój ulubiony kanał komunikacji. Może czas to zmieni, kto wie. Poza tym varJS.com nabiera rozpędu i prawdopodobnie blog ruszy w tym miesiącu. Będzie się działo, choć niestety nie doszły mnie jeszcze słuchy, że doba zwiększyła liczbę godzin. Niestety. Cały czas brakuje mi czasu na pracę typowo researchingową. Staram się to zmienić – byłoby to z korzyścią dla tego bloga i dla moich projektów. Trzymajcie kciuki.

1. Przy okazji zwracam uwagę, że a) tutoriale do JS i jQuery są dość stare (kiedy jQuery było w wersji 1.1, stąd możliwe niescisłości) b) nie jest to tablica ogłoszeń – po odpowiedzi na pytania zapraszam na specjalistyczne forum. Tam na pewno ktoś Wam pomoże!

Płeć

W gronie respondentów znalazła się tylko jedna kobieta. To dość interesujące, ponieważ spodziewałem się, mimo wszystko, nieco większej liczby reprezentantek płci pięknej – serwisy społecznościowe typu GoldenLine, według moich obserwacji, posiadają dość obszerną bazę kobiet, które pracują we front-endzie. Cóż, sfeminizowanym targetu mojego bloga bym nie nazwał.

Wiek

Ku mojej uciesze, ponad 80% badanych to osoby dorosłe (szczególnie mocno rzutuje to na wiarygodność pozostałych odpowiedzi, na przykład o zarobkach czy stosunku do wykształcenia wyższego). Co tu dużo mówić, jestem zadowolony. Jak widać jest tylko jedno miejsce dla idoli młodzieży w blogosferze technicznej.

Wykształcenie

Mała przewaga średniego nad wyższym. Bez większej historii, aczkolwiek dalej spróbujemy porównać jego przełożenie na zarobki i ogólny pogląd na temat posiadania wyższego wykształcenia.

Czy według Ciebie studia są przydatne?

Większość z Was jest zdania, że tak. I słusznie (być może niedługo będzie o tym jakiś artykuł). Z drugiej strony, znalazło się 11,11% badanych, którzy studia rzucili. Ciekawe ile teraz zarabiają – sprawdzimy niżej.

Pracujesz na etacie?

Prawie fifty-fifty. Na tak dobry wynik dla nie zapracowali uczniowie, aczkolwiek nie można pominąć freelancerów z wyboru.

Twój roczny dochód brutto:

Kontrowersyjne pytanie, bo kto niby lubi dzielić się informacjami o swoich zarobkach? Dlatego też nie było wymogu podania odpowiedzi. Niemniej większość z Was zaznaczyła którąś z opcji. Biorąc pod uwagę 77% odpowiedzi, zarabiamy dość mało, przynajmniej w porównaniu ze stawkami zagranicznymi i średnimi płacami w IT w Polsce. Z drugiej strony, rola front-endu w wielu firmach jest marginalizowana, co przekłada się na stosunkowo niskie zarobki. Temat rzeka, z pewnością wart dłuższego artykułu (choć nie bronię dyskusji w komentarzach).

W jak dużej firmie pracujesz?

Pracujemy w małych i średnich firmach. Część z Was to one-man-army.

Lata doświadczenia zawodowego:

Większość z Was dysponuje doświadczeniem nie przekraczającym trzech lat, co jest znakiem dla mnie, że warto pisać o sprawach, które mogą wydawać się oczywiste, aczkolwiek, czego dowodzą wyniki, nie każdy mógł się z nimi spotkać.

Jesteś zadowolony ze swojej pracy?

Mimo że nie zarabiamy kroci, jesteśmy zadowoleni. I chyba o to w tym wszystkim chodzi, prawda? Muszę też przyznać, że spodziewałem się nieco większej reprezentacji malkontentów – jak widać polscy front-endowcy potrafią wyzbyć się jednej z najgorszych cech narodowych – ciągłego narzekania.

Czy Twoja praca pomaga Ci się rozwijać?

Cóż, nieszczęśliwej dziewiętnastce radzę pomyśleć nad zmianami.

Co zmieniłbyś w swojej pracy?

Większość z nas jest zadowolona ze swojej pracy, jednak równolegle chcielibyśmy coś zmienić – lista jest dość pokaźna:

Pracowałeś kiedykolwiek jako freelancer?

Większość z nas miała do czynienia z frilansem. W sumie to niedziwne – prace front-endowe są, w większości, wręcz stworzone do freelance’u – to potnij, to złóż, machnij jakieś CSSy na poniedziałek – życie.

Uczestniczysz w zagranicznych konferencjach poświęconych front-endowi?

77,77% nie uczestniczy w zagranicznych konferencjach. A szkoda. Mogę tylko powiedzieć, że firmy inwestujące w zagraniczne konferencje i szkolenia podejmują bardzo dobrą decyzję. Warto zastanowić się nad problemem, tym bardziej, że niektóre konferencje okazują się dość tanie, a wiedza, którą się z nich wynosi jest z reguły bardzo wartościowa.

Uczestniczysz w lokalnych spotkaniach branżowych typu Bootstrap, Aula, Barcamp itd.?

Cóż, nie ma wśród moich Czytelników wielu miłośników tego typu zabaw. Jeszcze niedawno i ja należałem do tej grupy – poczytajcie wpis o Bootstrapie, warto przyjrzeć się takim spotkaniom i skonfrontować poglądy z rzeczywistością.

Masz swój startup, dzięki któremu zarobisz miliony?

Wynik mówi jedno – nie ma sensu pisać o startupach na ferrante.pl, choć miałem takie plany (głównie by sobie ponarzekać). No nic, przekonaliście mnie do wpisów o gołych babach.

Jak oceniłbyś swoją wiedzę i umiejętności branżowe?

Jedna z najciekawszych tabelek. Daje do zrozumienia, że wchodzi się tutaj po informacje o JavaScript. I bardzo dobrze. Jednocześnie płynie z niej wniosek, by nie pisać o HTML i CSS2 – racja, to dość oklepane tematy, tym bardziej, że znacie się na nich doskonale, jak widać. Moją niszą będzie więc twórczość na temat CSS3 i HTML5. Co zaskakuje, wielu z badanych zna bardzo dobrze tajniki programowania obiektowego. Nie jestem co do tego taki pewien – z doświadczenia wiem, że jest z tym dość krucho. No nic, pozostaje Wam uwierzyć na słowo, choć ten temat będzie jednym z bardziej wiodących w przyszłości. Użyteczność, dostępność i typografia wypadły dość blado – szczerze powiedziawszy nie wiem, jak ustosunkować się do tych wyników – można znać i można znać ze słyszenia. Wygląda na to, że przydałoby się więcej artykułów, choć uwierzcie mi – nie lubię o tym pisać.

Jakie frameworki JS znasz i umiesz w nich kodować

I tak ma być, chociaż pamiętajmy, że znajomość tylko jednego frameworka to w dzisiejszych czasach za mało.

Używasz frameworków CSS?

Pozdrowienia dla naszej czternastki!

Jakich narzędzi webdeveloperskich używasz? (np. Firebug itd.)

Długa lista – powiększenie wskazane:

Firebug zdominował stawkę, aczkolwiek wypada się przyjrzeć, czego używają koledzy – być może znajdzie się jakaś perełka.

Kodowałeś kiedyś back-end?

77,77% kodowało back-end. Z jednej strony to dobrze – nie zwalamy, jakby co, na brak doświadczenia w prawdziwym programowaniu, z drugiej – tylko 22,22% to hardkorzy, jak zwykło się mówić ostatnio w okolicach pierwszego piętra.

Stosunek wykształcenia do zarobków

Cóż, nie znajdziecie tutaj żadnej sensacji – wraz ze wzrostem wykształcenia rosną nasze zarobki. Co również ciekawe – rzuceniem studiów cieszą się osoby zaradne, na co wskazują relatywnie duże zarobki:

Zarobki na etacie

Cóż, co etat to etat! Zarabiacie tutaj najwięcej. Co innego freelancerzy:

Zarobki na frilansie

Trochę gorzej, czyż nie? Z drugiej strony freelance robią dość młodzi ludzie:

Z kolei zobaczmy, jak to wygląda u bardziej doświadczonych kolegów:

Nieźle, prawda?

Magistrzy i inżynierowie o studiach:

Ci, którzy poczuli na własnej skórze, czym są studia wyższe, są podzieleni. To jeden z tematów, na które będzie tyle opinii, co studentów.

Zarobki vs. umiejętności i doświadczenie

Na koniec wypada zobaczyć, jakie umiejętności posiadają ci, którzy zarabiają najwięcej:

Podsumowanie podsumowania

Jeszcze raz chcę podkreślić, że jestem bardzo zadowolony z przeprowadzonej ankiety. Również serwis Ankietka.pl zasługuje na słowa pochwały – wszystko przebiegło bez zakłóceń. Celowo nie analizowałem wyników, dotyczących mojej osoby i tego bloga – chciałbym jednak podziękować za to, że tak wylewnie dzieliliście się swoimi uwagami – na pewno wszystkie je przeczytam i wyciągnę stosowne wnioski.

Obiecałem też, że wyniki zostaną udostępnione do Waszego wglądu. Znajdziecie je tutaj.

Postanowiłem stworzyć ankietę, w której zadaję Wam 30 pytań na różne, branżowe tematy. Najważniejsze dla mnie informacje są wymagane, jednak kilka pytań możecie z czystym sumieniem opuścić. Oczywiście ankieta jest w pełni anonimowa, tak więc im więcej respondentów, tym lepiej! Apeluję też o poważne odpowiedzi, ponieważ zależy mi na tym, by jak najlepiej dopasować ofertę bloga do Waszych preferencji. Na wynikach ankiety planuję również oprzeć wygląd paru projektów, związanych z tematyką blogów i front-endem jako takim.

Oczywiście wyniki ankiety omówię i przedstawię w jakiejś przystępnej formie. Bez obaw!

Zapraszam więc gorąco do wypełnienia ankiety na Ankietka.pl.

Design

Jak widzicie, kolorystyka bloga nabrała nieco innego wymiaru, aczkolwiek są to dobrze znane Wam barwy. Postanowiliśmy nie zmieniać czegoś, co dobrze funkcjonuje. Przede wszystkim nastawiliśmy się na treść. Niesamowicie irytujące pierdoły, czyli wszelkie sidebary i inne tego typu ustrojstwo przenieśliśmy do stopki. Muszę też przyznać, że chcieliśmy przyprawić końcowy efekt czymś w rodzaju minibloga. Niestety, sprawa rozmyła się pomiędzy wierszami – stanęło na tym, że wizerunek content is king zostałby mocno nadszarpnięty – co za dużo, to niezdrowo! Kto wie, być może założę jeszcze Twittera albo innego Blipa… Zapewne zauważyliście, że wypowiadam się w liczbie mnogiej. Otóż autorem designu, jak zwykle, jest Kuba dez Uczciwek, któremu należy się wielkie piwo, a nawet dwa. Oprócz grafiki, Kuba był niezłomnym krytykiem moim pomysłów i vice versa. To, co widzicie, jest rezultatem burzliwych, acz merytorycznych dyskusji, które niezmiernie sobie cenię.

Typografia

Postanowiłem tym razem nieco bardziej postawić na typografię. Powiększyłem rozmiar tekstu, uznałem, że w dobie wadliwego text-align: justify; we współczesnych (sic!) przeglądarkach, text-align: left; spełni należycie swoje zadanie. Myślę, że wyrównanie do lewej nadaje temu designowi nieco charakteru.

Standardowo zmienił się wygląd znaczników <blockquote /> oraz <code />:

To jest cytat:

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Cras ullamcorper. Morbi est lorem, vulputate a, ultrices eu, molestie eget, nulla. Integer mattis, nisl nec dapibus laoreet, diam enim rutrum justo, sit amet fringilla eros arcu at libero. Etiam imperdiet dolor in risus. In dolor odio, bibendum quis, tristique nec, accumsan et, velit. In metus dolor, dignissim nec, aliquet et, consectetur id, nunc. Mauris turpis. Suspendisse enim tortor, dictum eu, lobortis a, feugiat sed, felis. Donec condimentum euismod nisi. Phasellus ornare viverra est. In sodales, nulla at sollicitudin gravida, augue velit auctor nunc, vitae suscipit tellus dui nec lectus. Vivamus vitae lectus vitae nulla pharetra elementum.

a to kod:

var Loremipsum = "someString";
function foobar() {
	var i = 0;
});

Dostępność, kod i inne

Gwoli technicznych wyjaśnień – na stronie głównej nagłówkiem pierwszego stopnia jest logo. Na stronie wpisu jest nim z kolei jego tytuł. Wszelkie podtytuły oznaczone są nagłówkiem trzeciego stopnia. Linie kodu domyślnie zawarte są w <pre />, by podczas ładowania strony tag ten został podmieniony na <ol /> przez stosowny skrypt JS.

Nie nastawiałem się na użytkowników IE6 i IE7, standardowo zresztą. Z tego, co zauważyłem, strona działa dobrze pod Internet Explorer 8, więc w pełni się tym zadowalam. Również jej kod jest wyciągnięty dopiero z pieca. Refactoring czeka na pewno CSS, jednak zrobię to w wolnej chwili.

Z ciekawostek – doszedł blogroll. Na razie wyselekcjonowałem kilka blogów, które warto odwiedzać. Wszystkie bez zbędnego lania wody – to się po prostu czyta (mimo że niektóre są nieco kontrowersyjne)! Na pewno już wkrótce sekcja ta rozrośnie się.

Przyszłość

Co dalej? Przede wszystkim zmieni się dział Nauka, który stanie się oddzielną stroną. Będzie to swoiste centrum wiedzy o JavaScript, być może zaktualizowany zostanie kurs, dopowiedziane zostaną różne ciekawostki. Trwają intensywne prace koncepcyjne, a jak my myślimy, to warto czekać, czyż nie?

Co do sfery merytorycznej, postaram się nieco bardziej postawić na wywiady, powstaną kolejne kursy i tutoriale. Swoją drogą, nadal mam ochotę trochę popastwić się nad tym i owym (lub tymi i owymi), jednak tego typu felietony, mimo szczerych chęci, jeszcze nie wykluły się w moim brudnopisie. Ale jeszcze się pośmiejemy i poszydzimy, obiecuję, choć kolejnego brukowca tu nie uświadczycie. Przede wszystkim ten blog to merytoryka. I niech tak pozostanie.

Nieprzypadkowo przywołuje motyw samotnej żeglugi i pustych (prawie) butelek po rumie – przez długi czas to miejsce wyglądało na zupełnie opuszczone, a jedyne, co jako tako ratowało tę nędzę, to zebrane dotąd artykuły (prawie jak “wiadomość w butelce”!) i design, który wciąż mnie inspiruje.

Tłumaczą się tylko winni, ale wychodzę z założenia, że należy się Wam kilka słów wyjaśnienia. Przede wszystkim moje zasoby czasowe zostały znacząco uszczuplone przez pracę na pełen etat. Poza tym doszło kilka innych problemów, o których nie wypada tutaj wspominać. Do dzisiaj zastanawiam się, kto miał największy wpływ na moją opieszałość w publikowaniu. Lenistwo, czy zmęczenie. Strzelam, że to “coś” po środku.

W każdym razie – nie mam zamiaru kolejny raz usprawiedliwiać się i obiecywać przyszłego powrotu. Tym razem wracam definitywnie, aczkolwiek punkt widzenia zależy od punktu siedzenia i tym razem też tak będzie.

Uznałem bowiem, że o ile nie mam żadnych zastrzeżeń do jakości zgromadzonych tutaj treści, tak kierunek w którym idę (w zasadzie szedłem…) jest dla mnie rujnujący. Jestem z natury człowiekiem solidnym. Nie lubię fuszerki podpisanej swoim nazwiskiem (stąd też między innymi zamiast krótkiego “wracam” dłuższa notka). Niemało Czytelników na pewno zauważyło, że gros materiałów ma ponadprzeciętną długość. Wymagam jednak od siebie wyczerpania tematu w każdej z podejmowanych przeze mnie kwestii. Dlatego też teksty są przeważne bardzo obszerne i co za tym idzie włożony został w nie duży wysiłek. Tak od początku nakazywała konwencja tego bloga – jak najprościej, jak najjaśniej, jak najobszerniej!

Pora zamknąć pewien rozdział. Ferrante.pl nie będzie już skupiać się na absolutnych podstawach programowania w JS. Uznaje, że obecny materiał porusza większość podstawowych zagadnień. Od dziś skupimy się na rzeczach bardziej mi bliskich – zaawansowanym JavaScript’cie, CSS’ie itd. Dotąd funkcjonowaliśmy, przyznacie, od artykułu do artykułu, a przerwy między nimi potrafiły oscylować w granicach miesiąca. To się zmieni.

Zakładam, że ferrante.pl powinien być czytany jako dobry, programistyczny pamiętnik, a nie jako zbiór artykułów, gdzie każdy traktuje o czymś innym. Będzie o wiele więcej prywaty i publicystycznego charakteru bloga.

Wybieram też bardziej różnorodną treść. Postaram się oczywiście nawiązywać do front-endowej tematyki w każdym z postów, aczkolwiek nie mam zamiaru kontynuować polityki, która zrobiła z tego bloga prawie że wortal o JS. Zapewne początki nie będą wymarzone, ale przeżyłem naprawdę duży deficyt weny, bombardowany przez permanentny brak czasu. W skrócie – inna forma, jakość ta sama!

Idzie nowe

Abstrahując od przeszłych problemów, na horyzoncie widać bardzo ciekawe rzeczy. Pracuję intensywnie nad nowym projektem (tematyka? CSS!), którego jeszcze w Polsce nie było. Jeśli o innowacje chodzi nie rzucam słów na wiatr. Wkrótce powinno się więcej wyklarować, na razie postawiliśmy pierwsze, standardowe kroki – domena, wstępny koncept.

Ostatnio wiele czasu poświęcam na programowanie w JAVA. Zapewne usłyszycie ode mnie o tym języku jeszcze nie raz. Być może, po małym retuszu, opublikuje też prostą w użyciu bibliotekę formularzy w PHP. Szczerze powiedziawszy, bardzo zdystansowałem się od tego języka, dostrzegając wady, na widok których wcześniej przymykałem oczy.

Z prywatnych spraw zamierzam też nauczyć się języka hiszpańskiego (Argentyna!) oraz wejść nieco głębiej w temat fotografii. Odkładam te rzeczy na później średnio co tydzień, także jak na dłoni widać, że wolny czas nie jest moją dobrą stroną (między innymi z tego powodu zacząłem coraz mocniej interesować się technikami zarządzania czasem, którymi swego czasu nieco gardziłem).

Co tam Panie w polityce?

Mimo wszystko nie przestałem czytywać polskich blogów. Trzeba jednak szczerze przyznać, że bardzo mało się tutaj dzieje. No, wyłączając może ich coraz częstsze zamknięcia. Większość rodzimych blogów jest nudna, jak flaki z olejem. Brakuje nawet porządnych flame’ów. Z tego wszystkiego zacząłem odwiedzać częściej blogi fotograficzne.

Mówiąc jednak poważnie – pokażcie mi ciekawy blog o front-endzie w języku polskim. Można spamować w komentarzach. Z chęcią przekonam się, czy się mylę, ale wydaje się, że w Polsce nie ma już nikogo (ostatni był chyba Riddle), kto potrafiłby napisać coś ponad tłumaczeniami nowych usług w Google lub API w jQuery. Co prawda współdziałający równolegle z blogosferą ruch spotkań startup’owych typu Barcamp ma się całkiem dobrze, ale to zupełnie nie tłumaczy zastoju. Podpisuje się zresztą pod opinią, którą znalazłem bodaj u RAFiego:

shpyo:

Wiecie jak to z polskimi specami od web20 jest. Nie udało im się odpalić czegoś fajnego, to zostali krytykami ;>

Krytyka, krytyką, trzeba jednak przyznać, że koncepcja blogów zaczyna się wypalać. Oczywiście do filtra jeszcze daleko, ale sytuacja nie jest zbyt zachęcająca. Długoletni bloggerzy niechętnie wymieniają stalówki swoich piór (choć tacy, jak – żeby długo nie szukać – CoSta, trzymają się mocno), a świeża krew ma problem z wypromowaniem się lub też świeżej krwi w ogóle w polskiej blogosferze nie ma. Pokażcie się! Nie ukrywam, że będę starał się poruszyć jeszcze ten temat. Ba, jeden z moich projektów jest z tym ściśle związany.

Tymczasem Ferrante.pl obchodziło cztery dni temu drugą rocznicę powstania. Sam fakt, że wspominam o tym dopiero teraz mówi wiele na temat mojej pisarskiej kondycji. Założenia urodzinowe nie są już tak ambitne, jak rok temu. Czasem, niestety, ambicja potrafi zagłuszyć zdrowy rozsądek, dlatego obecnie chcę po prostu… pisać. Regularnie i dobrze. Zapraszam do kibicowania.

Należy powiedzieć, że autor (Dziudek, razem robiliście layout dla Waszych stron? ;-)) ma bujną wyobraźnię – oto wielu webmasterów widząc, co wyprawia się z tym diabelskim JS (jakieś płynne animacje, statusy, rollovery) rzuciło język w kąt, a potem, już po odwilży web 2.0, wszyscy zaczęli używać go z powrotem, zachłystując się możliwościami AJAXu. Nawet nie mówię Wam, ile takie wizjonerstwo kosztuje wydawcę, bo puknęlibyście się w głowę.

Dalej, a odnoszę się do tego, co zdążyłem przeczytać w salonie prasowym, jest o wiele lepiej, chociaż po powyższym wstępie musiałbym się przyjrzeć nieco dokładniej całemu artykułowi. Mamy wymienione najważniejsze frameworki, a także odnośniki do polskich i angielskich tutoriali. Z rodzimych autorów jest Dziudek i Riddle. I powiem Wam szczerze, bez kozery, że trochę mnie ten fakt zirytował. Nie przeczę – kurs JS na moim blogu nie jest idealny, zapewne dałoby się poprawić wiele błędów językowych i zastosować kilka uproszczeń (pisałem go w trybie blogowym, więc solidnej redakcji nigdy on nie przeszedł, choć oczywiście jaką taką, przyzwoitą na pewno). Dziś z łatwością dostrzegam kilka ośmieszających aż powtórzeń i literówek (poprawiam na bieżąco, kiedy tylko mam czas). W każdym razie, do czego piję. Nie raz i nie dwa odmawiałem sobie tego i tamtego, by ukończyć kolejny odcinek. I bardzo mi żal, że moja ciężka praca nie została zauważona w tym piśmie, ponieważ tak naprawdę nie piszę dla siebie, a dla Czytelników. A jak dotrzeć do nowych, jeśli nie przez takie artykuły? Spamować fora i blogi zbytnio nie mam czasu, zamiaru i odwagi. Tymczasem w tekście jest bodaj 6 adresów anglojęzycznych.

Też kiedyś nie znałem JS i wiem, jak ciężko znaleźć w polskim internecie wartościowe materiały. Tymczasem w IM poszli po najmniejszej linii oporu, dając link do kursu frameworka (a więc nie języka!) i bloga Riddle’a (tu się całkowicie zgadzam). Obaj robią naprawdę świetną robotę i należy im się wręcz 100 linków w tego typu pismach. Nie zmienia to natomiast faktu, że ktoś się do roboty nie przyłożył i nie poszperał w Internecie.

Możecie mówić, że nie ma we mnie ani krzty skromności, ale sądzę, że dobrze zrobiłem pisząc powyższe – jestem fair wobec siebie, a także wobec moich Czytelników, którzy wielokrotnie dziękowali tutaj za zgromadzone materiały.

W każdym razie, żeby nie było tak smutno i rozpaczliwie – w tym samym numerze jest niezły (opierając się na mojej bardzo selektywnej lekturze pisma) kurs jQuery. Warto zajrzeć, choć raczej wiele nowego się nie dowiecie… Hm, pisałem już o tym, że pobieżnie przeglądałem? ;-)

Apropos kursu jQuery, Włodzimierz Gajda pokazał kolejny raz, czym różni się publikacja doświadczonego profesora i dziennikarza od zwykłego studenta, racząc nas bardzo fajnym kursem jQuery. Myślę, że Grzglo spodoba się przyjęta przez Gajdę formuła.

Z innych ogłoszeń, mam do Was gorącą prośbę – jeśli macie jakiś problem związany z kodem JS/jQuery/ lub innym – starajcie się nie pisać o tym w komentarzach do starych artykułów. Robi się w ten sposób mały śmietnik. W razie kłopotów postujcie od razu na forach internetowych, jakich w sieci wiele, czy też na listach dyskusyjnych. Na pewno ktoś odpisze Wam o wiele szybciej niż tutaj.

Natomiast pisanie do mnie w związku z określonym problemem wiąże się z dużym ryzykiem uzyskania braku odpowiedzi. Oczywiście staram się pomagać jak tylko mogę, jednak nie mam czasu, by doradzać wszystkim. Poza tym, jestem tylko blogerem, który na codzień ma także swoje programistyczne problemy. Dzięki!

Tak, tego tematu dotyczył będzie jeden z przyszłych artykułów. Że tak powiem… planujemy ze znajomymi koderami połączyć przyjemne z pożytecznym. Ale o tym szerzej później.

W tej chwili mam do Was pytanie – jak powinna wyglądać praca latem, kiedy żar leje się z nieba a człowieka coś pcha nad morze bądź w góry, albo i też nad jezioro. Czy jesteście zwolennikami krótszego czasu pracy w biurze ze względu na podłe, upalne warunki? Pracujecie może częściej na tarasie, w ogródku, albo “na mieście” w przyjemnej strefie WiFi? A może jedziecie z całą firmą na biwak? ;-) Jak według Was powinno to wyglądać? Może w ogóle nic nie zmieniać?

Nie ma znaczenia, co robisz, czy jesteś freelancerem, czy też pracujesz na etat. Wszelkie opinie są mile widziane! Zapraszam do dyskusji.

Prolog

Środek zimy w polskim Internecie był niezwykle gorący i nerwowy. Część zgromadzonej gawiedzi rwała sobie włosy z głowy z nie byle jakiego powodu. Ferrante odchodzi! – dało się słyszeć w okolicznych karczmach. Wśród wyżelowanych bankierów i ekonomistów z okolicznego jarmarku zawrzało natychmiast – Stawiam 3 iPhone’y i jedną Toshibę, że inflacja nas tak trzaśnie, że hej. Nie mógł poczekać z tą decyzją do konferencji FED?. Ponoć chłop tak się zaangażował w jakiś social-lending, czy jak to zwą, że musi się teraz ukrywać w Argentynie. – prorokowali inni. Tajemnicze zniknięcie czołowego bloggera zainteresowało media. Dla młodych dziennikarzy, którzy dopiero zaczynali swoją przygodę z reportażem był to nie lada kąsek, aby znaleźć autora bloga ferrante.pl i dowiedzieć się, co tu jest tak naprawdę grane. Jednym z nich był tajemniczy dziennikarz obywatelski. Nazwijmy go Zenonem.

Śledztwo

Był to człowiek, który miał duże szanse, by dotrzeć do prawdy. Wybitny absolwent swojego liceum, programista PHP, a także do niedawna pracownik Urzędu Miasta na stanowisku ‘Informatyk’. Nie posiadał, to fakt, żadnego przygotowania stricte dziennikarskiego, lecz zauroczenie terminem ‘dziennikarstwo obywatelskie‘ przełamywało wszelkie lody.

- Muszę dotrzeć do jego znajomych, na pewno coś wiedzą. – wykazał się bystrością już na początku sprawy.

Dziennikarstwo obywatelskie jest, jak każdy widzi. To wręcz milowy krok w stosunku do zwykłego dziennikarstwa. Tu nie stosuje się znajomości, podglądów w policyjne akta. Nie, jest inaczej, znacznie łatwiej, europejsko. Korzystając z tego faktu, Zenon wklepał czym prędzej dane delikwenta w serwisie-kartotece nasza-klasa.pl. Po chwili bez problemu odnalazł konto poszukiwanego i zdobył dane wszystkich jego znajomych. Po zebraniu cennych informacji, napisał specjalny program w PHP, który miał rozszyfrować tajemniczy układ w postaci hierarchicznego drzewka, który, wg Zenona, stał za tą całą maskaradą.

- Ok, tutaj da się ifa, jeśli komuch to addNołd, jeśli nie do dilejt.

Wynik eksperymentu był jednoznaczny – wszelkie ślady prowadziły do tajemniczego Jakuba, który uchodził za wyśmienitego grafika komputerowego.

Akcja

Zenon postanowił zastosować prowokację dziennikarską. A jakże. Stworzył fikcyjne konto na Naszej klasie. Od tej pory nosił nazwisko byłego dyrektora szkoły Jakuba. Następnie wysłał wszystkim znajomym Kuby zaproszenie na spotkanie klasowe, tłumacząc się, że byli jego ulubieńcami. To musiało wypalić, problemy mogły pojawić się dopiero potem. Kurczę, przecież nie mam 90kg, ani tym bardziej 60 lat. – przestraszył się młody dziennikarz. To nic, załatwię go przed wejściem, dobrze, że dał swoje fotki na “enka”.. Wizjonerstwo i umiejętność przewidywania były atutami Zenka, gdyż wszystko odbyło się według planu. Przyczajony pod drzwiami restauracji, prędko wziął Jakuba na swoją stronę i zaczął maglować:

- OK kolego, żarty się skończyły. Pozwól, że przedstawię Ci listę moich znajomości: Szajba, Młody, Wentworth Miller, także tego, krótka piłka – gdzie jest Ferrante?
- Eee, yyy, ja nic nie wiem?!
- A mówi Ci coś Damian Wielgosik?
- Ferr, to Ty? – ucieszył się Jakub. Kurczę, niezła niespodzianka! Zupełnie inaczej sobie Ciebie wyobrażałem, ah ten Internet….
- Że co koleś?! Powtarzam, jestem reporterem serwisu wiadomosci24.pl. Szukam Ferrante, który ponoć nieodwołalnie zamknął bloga i uciekł w siną dal. Wiesz coś o tym? – odparł Zenon, sugestywnie eksponując swoją pięść.
- Dobra.. dobra, już spokojnie! Wiem, gdzie on jest i co zamierza. To miała być niespodzianka, taka wiesz, jak premiera Diablo 3 albo coś, he he. No wiesz…
- Jak na razie, to to jest wielkie gówno, nic, pustka. Prawie taka niespodzianka, jakby mi ktoś powiedział, że Ridge Forester stracił dziewictwo. Streszczaj się.
- No bo… umawialiśmy się tak: ja robię mu layout dla nowej wersji bloga, potem jest premiera i tym samym niespodzianka, bo wiesz, trochę się na tych klockach znam i design jest co najmniej pierwsza klasa. Właśnie na tym to miało polegać – wszyscy mieli zbierać szczęki z podłóg.
- A gdzie tutaj Ferr?
- Potrzebował czasu na wyciszenie, wiesz, zwykłe wyczerpanie, brak weny. Po wakacjach miał do mnie przyjechać – mieliśmy wdrażać ten stuff do Wordpressa. Właśnie myślałem, że Ty to on… Na dniach miał do mnie przecież wpaść.
- Czyli chcesz mi powiedzieć, że Smashing Magazine i Techcrunch, że już o AntyWebie nie wspomnę, ogłosili krach w IT, bo Wy, pieprzeni gówniarze, chcieliście sobie odpocząć i zrobić nowy blogasek? Co za kraj, kurwa. .
- To Ty tak to widzisz. To miał być ogółem wielki plan…
- … z którego nic nie wyjdzie, jeśli nie dotrę do Ferrante i nie zapytam go o kilka spraw. Pomożesz mi w tym, wiesz?
- Właśnie się o tym dowiedziałem, szefie.

Według zapewnień Jakuba, Ferrante miał zjawić się w jego domu dzień po feralnym, “klasowym” spotkaniu. Zenek, nie narzucając się zbytnio, postanowił przenocować u Jakuba.

- Ty, no, pokaż mi tego laya. – zagaił przy komputerze Jakuba.
- E, jest jeszcze parę fixów, trzeba IE poprawić, na Safari się….
- Nie interesuje mnie Twoje Safari, pokaż laya mówię!
- Ok, wejdź do folderu design.
- Huh, van Gogh to nie jest, sam robiłem już lepsze sajty, ale macie skilla chłopaki, macie. – przyznał Zenon. – Ty, Kuba, a co to jest ten diw? Z tym HTMLem to nieźle zapieprzają, za moich czasów takich rzeczy nie było..
- Diw? Szkielet, w zasadzie cały XHTML się na diwach opiera.
- XHTML?? – spojrzał wymownie Zenon. – Spać mi się chce, dobranoc.

Nazajutrz wszystkich obudził poranny dzwonek do drzwi.

- Oho, to pewnie Ferrante. – krzyknął głośno Kuba, budząc na dobre Zenona.

Miał rację, w drzwiach stanął jego dobry kolega z Internetu.

- Siema brachu!
- Cześć – odparł Ferrante. – Sorry, że tak długo to trwało i budzę Cię z rana, ale inaczej nie mogłem tego rozwiązać – pociągi z Poznania jeżdżą tutaj raz na rok, w dodatku skasowałem całą pamięć w iPhonie.
- Zapomnij, dobrze, że jesteś. Musisz jednak wiedzieć, że mamy gości. – poinformował Kuba.
- Jeśli przeszkadzam, to dobra, nie ma sprawy, przyjdę potem, zjem coś na mieście i tak dalej…
- Obawiam się, że to nie wchodzi w grę. – westchnął Jakub.
- Słusznie, słusznie! – krzyknął Zenon, wyskakując nagle zza pleców gospodarza domu.

Nie minął kwadrans, a główny bohater znał całą historię Zenona i cel, który spędzał sen z jego powiek. Kuba przepraszał Ferrante, ale chyba obaj w końcu doszli do wniosku, że pomogą Zenkowi, mimo że ten wykazywał się niebywałą agresją i chęcią jak najszybszego załatwienia sprawy.

- Pytaj więc, Zenon. – rzekł Ferrante o dziewiątej dwadzieścia osiem.

Epilog

Minęło kilkanaście dni od zdarzenia, w którym Zenon wykazał się wszystkimi swoimi umiejętnościami. Nagle zadzwonił telefon:

- Witam Panie Zenonie, Pana reportaż to dziennikarski majstersztyk, proszę sprawdzić stronkę, już jest!.

Czym prędzej wstukał do przeglądarki adres swojego chlebodawcy – rzeczywiście, artykuł zatytułowany Ferrante.pl – simplicity of web programming został wyróżniony, otrzymując od razu tytuł “tekstu dnia”. A był to prawie że manifest, coś wielkiego, epokowego:

Po wielodniowym śledztwie udało się dotrzeć do bardzo pomocnego, jednak wcześniej mało wylewnego dla mediów przyjaciela Damiana. To dzięki Jakubowi U. doszliśmy do całej prawdy. Jego nienaganna współpraca może być przykładem, jak powinno pomagać się w sprawach ważnych, jak ta.[...]

I tak, zaistniała sytuacja to zręczny chwyt jednego z najlepszych bloggerów, jakich miałem okazję czytywać. W dniu 23 marca ukazuje się bowiem nowa wersja Ferrante.pl, której przyświeca nowe, choć niezwykle proste hasło – simplicity of web programming. Ekonomiści zaś oddychają z ulgą – ostateczny krach jest dalej, niż ktokolwiek by sądził.

Nowe Ferrante.pl to przede wszystkim odmieniona szata graficzna. Blog stał się jeszcze przyjemniejszy dla oka. Szczególnie polecam przyjrzeć się mu, używając wygładzania czcionek ekranowych Clear Type. Wygląda po prostu pięknie! Świetną robotę wykonał tutaj przyjaciel Damiana, wspomniany Jakub.

Oprócz tego, pojawia się nowy podział na posty z kategorii tech i lajf. W tej pierwszej znajdą się notki typowo techniczne, w drugiej – bardziej życiowe, tyczące się nie tylko programistów i programowania. Całość uzupełnia jQuery z technologią AJAX.

Poza tym znika archiwum, co może okazać się nieco chybionym wymykiem autora. Nic bardziej mylnego – Mam już pomysł, jak je odświeżyć, jednak najpierw chciałbym poeksperymentować z jego brakiem. Mój blog nie jest stricte pamiętnikiem, więc uznałem, że ta sekcja to strata miejsca. Zobaczymy, co potem. – opowiada o pomyśle Ferrante.

Samo zaś komentowanie wzbogaciło się o dynamiczny podgląd. Warto przyjrzeć się tej zabawce, bo pisanie komentarzy jest teraz niezwykle przyjemne.

Ferrante zaprasza także do zapisywania się do RSS, który korzysta z usług FeedBurnera. Z pewnością pomoże to policzyć liczbę czytelników, dlatego jest to dla nich tym bardziej ważny komunikat.

Ponadto, Damian chwali się, że blog przeszedł na bazę danych opartą na kodowaniu UTF-8, co w obliczu wcześniejszego kodowania latin1_swedish_ci jest dużym wydarzeniem.

Merytorycznie, blogger odsyła nas do jego wcześniejszej notki z urodzin. Założenia programowe się nie zmieniają, będzie za to więcej humoru – już wkrótce ruszy nowy cykl, który będzie prezentował zabawne sytuacje z codziennej pracy programisty WWW. Będzie szczerze, ostro i z przytupem. Liczę na wzmożone komentarze Czytelników na każdy z poruszonych tematów. – podsumowuje Ferrante.